Net als vorig jaar gingen regisseurs Mira Bryssinck en Fred Libert een flinke uitdaging aan. Samen met maar liefst 50 leerlingen repeteerden ze elke woensdagmiddag van 12.45 uur tot 15.00 uur, aangevuld met een intensieve repetitieweek tijdens de wintervakantie. Het harde werk loonde: het resultaat was indrukwekkend en kon op unanieme bijval van het publiek rekenen.

“Er was eens een dag die begon
zoals dagen doorgaans begonnen.
Tot een bericht alles veranderde.
Niemand weet iets en iedereen heeft alles gezien.
Of niemand weet iets en iedereen zag alles.
Wat banaal was, wordt belangrijk,
wat belangrijk is wordt banaal.
Gesprekken lijken niet te eindigen
en het stopcontact is steeds zoek.
Kan je iemand verdenken van iets wat mogelijks (niet) gebeurt?”

Vanaf de eerste minuten was het duidelijk — de titel liet het al vermoeden — dat het verhaal zich afspeelde in een treinwagon. Die wagon bleek bevolkt door een kleurrijk gezelschap: een gezin met drie kinderen, twee sollicitanten, een groep scouts, drie koperdieven die per ongeluk op een rijdende trein belandden, een verliefd koppel, een would-be songwriter die enkel op de trein inspiratie vindt, twee toeristen, een hipster op zoek naar een stopcontact, een luid bellende reiziger, enkele wandelaars, drie uitgeputte feestvierders en zelfs een oma met haar rollator. Tel daar nog de treinbestuurder en twee conducteurs bij, plus twee vertellers en twee toevallig aanwezige rechercheurs, en je hebt het ideale scenario voor een spannend moordmysterie.

Met één opvallend verschil: er werd aangekondigd dat er die dag een moord zou plaatsvinden op de trein. Paniek alom, terwijl de detectives hun speurwerk al konden starten nog vóór de misdaad effectief gepleegd was.

Iedereen bedanken die meewerkte aan deze productie zou ons te ver leiden, maar drie namen verdienen een bijzondere vermelding. Leerkrachten Febe De Clercq, Karel Uyttenhove en Joke Van Bossche stonden elke woensdag klaar, leidden alles in goede banen en droegen dit project met volle overtuiging. Zij mogen met recht en reden trots zijn op zichzelf, hun toneelspelers en het volledige team.

Alle foto’s van het stuk zijn terug te vinden in ons archief.